Cядайце, please

В начале урока зашла в кабинет коллега, учитель русского языка и литературы. Извинилась за вторжение на белорусском. Я ответила тоже на белорусском. Дети притихли.

Божа, якая ж прыгожая наша родная мова! Як шкада, што яна гучыць толькі на ўроках беларускай мовы. Чуем і дзівімся — бы замежная.

Угадайте, что предложили дети, когда я сказала о том, «якая прыгожая наша родная мова». Дети предложили вести урок на белорусско-английском. Естественно, там, где должна звучать английская речь — там английский, но если вдруг потребуется перейти на родной язык — то объяснять на белорусском.

— А калi не здолею? Не згадаю патрэбнае слова?
— А мы разам падумаем і знойдзем тое слова.
— Добра.

Сказано-сделано.

Признаться, легче на английском вести урок, чем на белорусском. Но этот маленький эксперимент мы с ребятами, думаю, продолжим. Пусть живёт рядом с английским языком наша родная беларуская мова, матчына мова. I не здаецца вучням замежнай.

После урока переходить на русский было как-то не айс)

4 комментария

  • Радуюся за Вас, калега! У нас жа з Вамі ў адрозненне ад тых, хто валодае толькі роднай мовай, (а часам, толькі навязанай»роднай»), маецца велізарная перавага. Псіхолагі сцвярджаюць, што бі- і полілінгвісты здольныя не толькі вольна перакідвацца з аднае мовы на іншую, але і маюць значна большы запас трываласці нервовай сістэмы, што далёка не лішняе ў нашай працы. Менавіта ў нашай пясочніцы мы гуляем значна даўжэй за іншых, а на схіле гадоў у нашага брата практычна не сустрэнеш а ні хваробы Паркінсона а ні Альцгеймера, не какжучы ўжо пра старэчы маразм. Ну а што да роднае мовы, то тут вельмі дарэчы народная мудрасць, што на пяску трывалага будынка не збудаваць. Генетычна і падкоркава мы ўсё роўна застаемя павязанымі з нашымі продкамі (прабачце, не з тымі, што на ўсходзе). Казаць гэта мне дазваляе асабісты досьвед, бо як толькі помню, у хаце разам гучалі і беларуская і руская і польская і украінская, а пасля на сваім шляху прыдбаў яшчэ нямецкую, англійскую і французскую мовы. Але ж бліжэй і мілей за сваю я не сустрэў… І плюс Вам яшчэ спасылу дам на маё сённяшняе відэа на youtube: http://youtu.be/g_cbBLQ4T80 (Мірскі замак)

    • Дзякуй, Яўген.
      Усё не так проста, як здаецца. Чыталі з дзецьмі мой запіс на блозе. Не ведаю, было на тым уроку ў дзяцей часовае жаданне звярнуцца да роднай мовы ці не. Школа наша рускамоўная, што тут зробіш. Спадзяюся, что вернемся да сваёй мовы яшчэ не раз.
      Дарэчы, скончыла Мірскую школу.

  • Дзякуй за падтрымку мовы! Упэўнены, дзецям спадабаваля. Спадзяюся, што вернецеся да эксперыменту не раз… 21 лютага — дзень роднай мовы — цудоўны повад…
    Дарэчы, днямі пабываў у Міру! Цуд!

Добавить комментарий

Ваш e-mail не будет опубликован. Обязательные поля помечены *

− один = два